Untitled Document
ကုသိုလ္မ်ိဳး ၈-ပါး။ ။
ေလာက၌ ထင္ရွားေပၚလြင္ေသာ ကုသိုလ္တရားရွစ္ပါးဟူ၏။
(၁)ကာမကုသိုလ္-ကာမသုဂတိ ၇-ဘံုသို႔လားေစတတ္ေသာ ကုသိုလ္စု၊
(၂) ႐ူပကုသိုလ္- ႐ူပ၁၆-ဘံုသို႔လားေစတတ္ေသာကုသိုလ္စု၊
(၃) အ႐ူပကုသိုလ္- အ႐ူပ ၄-ဘံုသို႔ လားေစတတ္ေသာကုသိုလ္စု၊
(၄) ေလာကီကုသိုလ္-သုဂတိ ၂၇-ဘံုသို႔လားေစတတ္ေသာ ကုသိုလ္စု၊
(၅)ေလာကုတၱရာကုသိုလ္- မဂ္စိတ္ေလးပါး၊
(၆) ဒါန ကုသိုလ္- ၄င္းႏွင့္ဆိုင္ရာ ကုသိုလ္ ၄-ပါး၊
(၇) သီလ ကုသိုလ္- ၄င္းႏွင့္ဆိုင္ရာ ကုသိုလ္ ၄-ပါး၊
(၈) ဘာဝနာကုသိုလ္- ၄င္းႏွင့္ဆိုင္ရာကုသိုလ္ ၄-ပါး။
ကုသိုလ္မ်ိဳး ၁ဝ-ပါး။ ။
လူ နတ္ နိဗၺာန္ သံုးတန္ေသာခ်မ္းသာကို ေပးေစတတ္ေသာတရားဆယ္ပါး။ ၄င္းကို'သုစ႐ိုက္ ဆယ္ပါး'ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ 'ကုသလကမၼပထတရား
ဆယ္ပါး'ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ 'ပုညကိရိယာ ဝတၴဳဆယ္ပါး'ဟူ၍လည္းေကာင္း ေခၚဆိုၾက၏။
(၁) ဒါန- သဒၶါၾကည္ျဖဴ ေပးလႉရျခင္း၊
(၂) သီလ- ကာယဝစီ ထိုႏွစ္လီေသာဒုစ႐ိုက္ကိုမလိုက္ပယ္ၾကဥ္ရျခင္း၊
(၃) ဘာဝနာ- သမထ ဝိပႆနာ ထိုႏွစ္ျဖာကို ေလ့လာပြားမ်ားရျခင္း၊
(၄)အပစာယန-ရတနာသံုးပါး ဆရာ မိဘစေသာသူမ်ားကို ႐ိုေသရျခင္း၊
(၅) ေဝယ်ာဝစၥကုသိုလ္ျဖစ္ဖြယ္ ဝတ္ႀကီးဝတ္ငယ္ကိုသယ္ပိုးေဆာင္ရြက္ရျခင္း၊
(၆) ပတၱိဒါန- မိမိျပဳရ ကုသလကိုအမွ်ေပးေဝရျခင္း၊
(၇) ပတၱာႏုေမာဒန-သူတစ္ပါးျပဳ ျမတ္ေကာင္းမႈကို သာဓုႏုေမာ္ေကာင္းခ်ီးေခၚရျခင္း၊
(၈) ဓမၼသဝန- ဘုရားစကား ျမတ္တရားကိုၾကားနာရျခင္း၊
(၉) ဓမၼေဒသနာဘုရားစကား ျမတ္တရားကို ေဟာၾကားရျခင္း၊
(၁ဝ) ဒိ႒ိဇုကမၼ-နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းေကာင္းေသာအယူကို ေျဖာင့္မွန္စြာယူရျခင္း။
ကုသလ ကမၼပၼပထတရား ၁ဝ-ပါး။ ။
ကုသလ-ကုသိုလ္၊ ကမၼ- ကိုယ္ စိတ္ ႏႈတ္ျဖင့္ျပဳလုပ္ေသာကံ၊ ပထ-အက်ိဳးေပးေၾကာင္း။ 'ပဋိသေႏၶအက်ိဳးေပးေၾကာင္း ကုသိုလ္ကံ ဆယ္ပါး'ဟူလို။
(၁) ပါဏာတိပါတာ ေဝရမဏိ- ေသေစလိုေသာ ေစတနာႏွင့္ သူ႔အသက္ကိုသတ္ျခင္းမွေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊
(၂) အဒိႏၷာဒါနာေဝရမဏိ- ခိုးလိုေသာစိတ္ျဖင့္ သူတစ္ပါး၏ဥစၥာကို ခိုးယူျခင္းမွေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊
(၃) ကာေမသုမိစၧာစာရာ ေဝရမဏိ- ေမထုန္အမႈ၌ သူ႔သားမယားကို သြားလာမႈမွေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊
(၄) မုသာဝါဒါ ေဝရမဏိ- မဟုတ္မမွန္ေသာစကားကို ေျပာဆိုလိမ္လည္မႈမွေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊
(၅) ပိသုဏ ဝါစာ ေဝရမဏိ- ခ်စ္သူႏွစ္ဦးတို႔ ကြဲျပားေအာင္ ကုန္းတိုက္မႈမွေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊
(၆) ဖ႐ုသဝါစာ ေဝရမဏိ-ၾကမ္းတမ္းယုတ္မာေသာစကားကို ေျပာဆိုမႈမွေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊
(၇) သမၹပၸလာပ ဝါစာ ေဝရမဏိ- အေပါ့အဖ်င္း အႏွစ္ကင္းေသာစကားကို ေျပာဆိုမႈမွေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊
(၈) အနဘိဇၩာ- သူတစ္ပါးဥစၥာကို ငါ့ဥစၥာျဖစ္လာမူ ေတာ္ေလစြဟု စိတ္ျဖင့္မၾကံစည္ မေအာက္ေမ့ျခင္း၊
(၉) အဗ်ာပါဒ- သူတစ္ပါးတို႔ ေသေက်က ေတာ္ေလစြဟုစိတ္မွ မၾကံစည္ျခင္း
(၁ဝ) သမၼာဒိ႒ိ- ကုသိုလ္ကံ အကုသိုလ္ကံ၏ ေကာင္းက်ိဳး မေကာင္းက်ိဳးကိုယံုၾကည္ျခင္း။
