ျမတ္စြာဘုရား ၏ တရားေတာ္တို့ကုိ နာၾကားခြင့္ရသူ တို့သည္ အလြန့္အလြန္ ဘုန္းကံၾကီးၾကပါေပသည္။ (မိေထြးေတာ္ေဂါတမီ)  
www.dhammaweb.net  
line decor
  
Monday, 25th September 2017 1:38pm.
line decor
             

Tipitaka DataBase
 
Home
အဘိဓမၼပိဋက ဓမၼသဂၤဏီပါဠိေတာ္ စိတ္, ေစတသိက္ပုိင္း ေလာဘမူ သတၱမစိတ္ အဘိဓမၼပိဋက ဓမၼသဂၤဏီပါဠိေတာ္ စိတ္, ေစတသိက္ပုိင္း
ေလာဘမူ သတၱမစိတ္
Untitled Document

(ခ) အကုသုိလ္ အစုကုိ ေ၀ဖန္ျခင္း {{အကုသလ ပဒဘာဇနီ}}
၁-တရားတို႔ကို ပိုင္းျခား၍ ေဟာၾကာျခင္း {ဓမၼ၀၀တၳာန၀ါရ}
(က) အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေဟာၾကားျခင္း {ဥေဒၵသ၀ါရ}
ေလာဘမူ သတၱမစိတ္
၄၁၀။ အဘယ္တရားတို႔သည္ အကုသိုလ္ မည္ကုန္သနည္း။
အၾကင္အခါ၌ လ်စ္လ်ဴ႐ႈမႈ {ဥေပကၡာ} ႏွင့္ တကြ ျဖစ္ေသာ အျမင္မွားမႈ {မိစၦာဒိ႒ိ} ႏွင့္ မယွဥ္ ေသာ အကုသိုလ္စိတ္သည္႐ူပါ႐ုံကိုျဖစ္ေစ၊ သဒၵါ႐ုံကိုျဖစ္ေစ၊ ဂႏၶာ႐ုံကိုျဖစ္ေစ၊ ရသာ႐ုံကိုျဖစ္ေစ၊ ေဖာ႒ဗၺာ ႐ုံကိုျဖစ္ေစ၊ ဓမၼာ႐ုံကိုျဖစ္ေစ အၾကင္အၾကင္ တစ္ပါးပါးကို (အာ႐ုံတစ္မ်ဳိးမ်ဳိးကို) အာ႐ုံျပဳ၍ ျဖစ္ဆဲ ျဖစ္၏။
တရားအက်ဥ္းသ႐ုပ္
ထိုအခါ၌ ေတြ႕ထိမႈ {ဖႆ} သည္ ျဖစ္၏၊ ခံစားမႈ {ေ၀ဒနာ} သည္ ျဖစ္၏၊ မွတ္သားမႈ {သညာ} သည္ ျဖစ္၏၊ ေစ့ေဆာ္မႈ (ႏႈိးေဆာ္မႈ) {ေစတနာ} သည္ ျဖစ္၏၊ သိမႈ {စိတ္} သည္ ျဖစ္၏၊ ၾကံစည္မႈ {၀ိတက္} သည္ ျဖစ္၏၊ သုံးသပ္မႈ {၀ိစာရ} သည္ ျဖစ္၏၊ လ်စ္လ်ဴ႐ႈမႈ {ဥေပကၡာ} သည္ ျဖစ္၏၊ စိတ္၏တစ္ခုတည္းေသာ အာ႐ုံရွိသည္၏အျဖစ္ {စိတၱေႆကဂၢတာ} သည္ ျဖစ္၏၊ အစိုးတရ အားထုတ္မႈ {၀ီရိယိေႁႏၵ} သည္ ျဖစ္၏၊ အစိုးတရ တည္ၾကည္မႈ {သမာဓိေႁႏၵ} သည္ ျဖစ္၏၊ အစိုးတရ သိမႈ {မနိေႁႏၵ} သည္ ျဖစ္၏၊ အစိုးတရ လ်စ္လ်ဴ႐ႈမႈ {ဥေပကၡိေႁႏၵ} သည္ ျဖစ္၏၊ အစိုးတရ ေစာင့္ေရွာက္မႈ {ဇီ၀ိတိေႁႏၵ} သည္ ျဖစ္၏၊ မွားယြင္းစြာ ၾကံစည္မႈ {မိစၦာသကၤပၸ} သည္ ျဖစ္၏၊ မွားယြင္းစြာ အားထုတ္မႈ {မိစၦာ၀ါယာမ} သည္ ျဖစ္၏၊ မွားယြင္းစြာ တည္ၾကည္မႈ {မိစၦာသမာဓိ} သည္ ျဖစ္၏၊ မတုန္မလႈပ္အားထုတ္မႈ {၀ီရိယဗိုလ္} သည္ ျဖစ္၏၊ မတုန္မလႈပ္ တည္ၾကည္မႈ {သမာဓိဗိုလ္} သည္ ျဖစ္၏။ (ကာယဒုစ႐ုိက္စေသာ မေကာင္းမႈမွ) မတုန္မလႈပ္ မရွက္မႈ {အဟိရီကဗိုလ္} သည္ ျဖစ္၏။ (ကာယဒုစ႐ုိက္စေသာ မေကာင္းမႈမွ) မတုန္မလႈပ္ မေၾကာက္လန္႔မႈ {အေနာတၱပၸဗိုလ္} သည္ ျဖစ္၏၊ လိုခ်င္မႈ {ေလာဘ} သည္ ျဖစ္၏၊ ေတြေ၀မႈ {ေမာဟ} သည္ ျဖစ္၏၊ မက္ေမာမႈ {အဘိဇၩာ} သည္ ျဖစ္၏။ (ကာယဒုစ႐ုိက္စေသာ မေကာင္းမႈမွ) မရွက္မႈ {အဟိရီက} သည္ ျဖစ္၏။ (ကာယဒုစ႐ုိက္စေသာ မေကာင္းမႈမွ) မေၾကာက္လန္႔မႈ {အေနာတၱပၸ} သည္ ျဖစ္၏၊ ၿငိမ္သက္မႈ {သမထ} သည္ ျဖစ္၏၊ ခ်ီးေျမႇာက္မႈ {ပဂၢါဟ} သည္ျဖစ္၏၊ မပ်ံ႕လြင့္မႈ {အ၀ိေကၡပ} သည္ ျဖစ္၏။
ေယ၀ါပနကတရားမ်ား
ထို႔ျပင္ ထိုအခါ၌ (ဆိုအပ္ခဲ့ၿပီးေသာ တရားတို႔မွ) တစ္မ်ဳိးတျခားလည္း ျဖစ္ကုန္ေသာ အေၾကာင္းကို စဲြ၍ ျဖစ္ကုန္ေသာ (ဆႏၵ, အဓိေမာကၡ, မနသိကာရ, ဥဒၶစၥ, မာနဟူေသာ) အၾကင္နာမ္တရားတို႔သည္ (ရွိကုန္၏)။ ဤတရားတို႔သည္ အကုသိုလ္မည္ကုန္၏။ပ။
၂-စုေပါင္းေဟာၾကားျခင္း {ေကာ႒ာသ၀ါရ}
(က) ဥေဒၵသ၀ါရ
ထိုအခါ၌ ခႏၶာေလးပါးတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏၊ အာယတနႏွစ္ပါးတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏၊ ဓာတ္ႏွစ္ပါးတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏၊ အာဟာရသုံးပါးတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏၊ ဣေႁႏၵငါးပါး တို႔သည္ျဖစ္ကုန္၏၊ အဂၤါေလးပါးရွိေသာ စ်ာန္သည္ျဖစ္၏၊ အဂၤါသုံးပါးရွိေသာ ဒုဂၢတိဘ၀သို႔ ေရာက္ေၾကာင္း {မဂ္} သည္ ျဖစ္၏၊ ဗိုလ္ေလးပါးတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏၊ ဟိတ္ႏွစ္ပါးတို႔သည္ ျဖစ္ကုန္၏၊ ဖႆတစ္ပါးသည္ ျဖစ္၏။ပ။ ဓမၼာယတနတစ္ပါးသည္ ျဖစ္၏၊ ဓမၼဓာတ္တစ္ပါးသည္ ျဖစ္၏။
ေယ၀ါပနကတရားမ်ား
ထို႔ျပင္ ထိုအခါ၌ (ဆိုအပ္ခ့ဲၿပီးေသာတရားတို႔မွ) တစ္မ်ဳိးတျခားလည္း ျဖစ္ကုန္ေသာ အေၾကာင္းကို စဲြ၍ ျဖစ္ကုန္ေသာ (ဆႏၵ, အဓိေမာကၡ, မနသိကာရ, ဥဒၶစၥ, မာနဟူေသာ) အၾကင္နာမ္တရား တို႔သည္ရွိကုန္၏။ ဤတရားတို႔သည္ အကုသိုလ္မည္ကုန္၏။
(ခ) အက်ယ္ေဟာၾကားျခင္း {နိေဒၵသ၀ါရ} ႏွင့္
(ဂ) ပဋိနိေဒၵသ၀ါရ
သခၤါရကၡႏၶာ
၄၁၁။ပ။ ထိုအခါ၌ ျပဳျပင္မႈအစု {သခၤါရကၡႏၶာ} ဟူသည္ အဘယ္သေဘာ ျဖစ္သနည္း။
(ထိုအခါ၌) ေတြ႕ထိမႈ {ဖႆ} ၊ ေစ့ေဆာ္မႈ (ႏႈိးေဆာ္မႈ) {ေစတနာ} ၊ ၾကံစည္မႈ {၀ိတက္} ၊ သုံးသပ္မႈ {၀ိစာရ} ၊ စိတ္၏ တစ္ခုတည္းေသာ အာ႐ုံရွိသည္၏အျဖစ္ {စိတၱေႆကဂၢတာ} ၊ အစိုးတရ အားထုတ္မႈ {၀ီရိယိေႁႏၵ} ၊ အစိုးတရ တည္ၾကည္မႈ {သမာဓိေႁႏၵ} ၊ အစိုးတရ ေစာင့္ေရွာက္မႈ {ဇီ၀ိတိေႁႏၵ} ၊ မွားယြင္းစြာၾကံစည္မႈ {မိစၦာသကၤပၸ} ၊ မွားယြင္းစြာ အားထုတ္မႈ {မိစၦာ၀ါယာမ} ၊ မွားယြင္းစြာ တည္ၾကည္မႈ {မိစၦာသမာဓိ} ၊ မတုန္မလႈပ္ အားထုတ္မႈ {၀ီရိယဗိုလ္} ၊ မတုန္မလႈပ္ တည္ၾကည္မႈ {သမာဓိဗိုလ္}။ (ကာယ ဒုစ႐ုိက္စေသာမေကာင္းမႈမွ) မတုန္မလႈပ္ မရွက္မႈ {အဟိရီကဗိုလ္}။ (ကာယဒုစ႐ုိက္စေသာ မေကာင္းမႈ မွ) မတုန္မလႈပ္မေၾကာက္လန္႔မႈ {အေနာတၱပၸဗိုလ္} ၊ လိုခ်င္မႈ {ေလာဘ} ၊ ေတြေ၀မႈ {ေမာဟ} ၊ မက္ေမာမႈ {အဘိဇၩာ}။ (ကာယဒုစ႐ုိက္စေသာ မေကာင္းမႈမွ) မရွက္မႈ {အဟိရီက}။ (ကာယဒုစ႐ုိက္စေသာ မေကာင္းမႈ မွ) မေၾကာက္လန္႔မႈ {အေနာတၱပၸ} ၊ ၿငိမ္သက္မႈ {သမထ} ၊ ခ်ီးေျမႇာက္မႈ {ပဂၢါဟ} ၊ မပ်ံ႕လြင့္မႈ {အ၀ိေကၡပ} သည္ (ရွိ၏)။ ထို႔ျပင္ ထိုအခါ၌ ခံစားမႈအစု {ေ၀ဒနာကၡႏၶာ} ကို ခ်န္ထား၍ မွတ္သားမႈအစု {သညာကၡႏၶာ} ကိုခ်န္ထား၍ အထူးသိမႈ (စိတ္) အစု {၀ိညာဏကၡႏၶာ} ကို ခ်န္ထား၍ (ဆိုအပ္ခဲ့ၿပီးေသာ တရားတို႔မွ) တစ္မ်ဳိးတျခားလည္း ျဖစ္ကုန္ေသာ အေၾကာင္းကို စဲြ၍ ျဖစ္ကုန္ေသာ (ဆႏၵ, အဓိေမာကၡ, မနသိကာရ,ဥဒၶစၥ, မာနဟူေသာ) အၾကင္နာမ္တရားတို႔သည္ရွိကုန္၏။ ထိုအခါ၌ ျပဳျပင္မႈအစု {သခၤါရကၡႏၶာ} ဟူသည္ဤသေဘာ ျဖစ္၏။။ပ။ ဤတရားတို႔သည္ အကုသိုလ္မည္ကုန္၏။